Absolwent Wydziału Elektroniki Politechniki Warszawskiej. Obecnie jest profesorem zwyczajnym Akademii Wychowania Fizycznego im. Jerzego Kukuczki w Katowicach oraz profesorem nadzwyczajnym w Instytucie Biologii Doświadczalnej im. Marcelego Nenckiego PAN w Warszawie.

W 1974 roku uzyskał stopień magistra inżyniera elektroniki ze specjalizacją aparatura elektroniczna. Następnie, w Instytucie Biologii Doświadczalnej PAN uzyskał stopień doktora nauk biologicznych (1984), a w 1995 roku, stopień naukowy doktora habilitowanego nauk biologicznych w zakresie biologii - specjalność neurofizjologia. W 2005 roku otrzymał z rąk Prezydenta RP tytuł profesora, nadany mu za wybitne osiągnięcia w dziedzinie nauk o  kulturze fizycznej.

Bezpośrednio po studiach karierę zawodową związał z przemysłem pracując w Zakładach Urządzeń Dźwigowych w Warszawie (1974- 1977):  początkowo jako konstruktor w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym oraz  nauczyciel elektrotechniki w Zespole Szkół Zawodowych, a następnie jako konserwator maszyn i urządzeń w Dziale Głównego Energetyka oraz monter dźwigów (1976-1977). Po odejściu z przemysłu, w latach 1978-1980 pracował na stanowisku naukowo-technicznym w Instytucie Biocybernetyki i Inżynierii Biomedycznej PAN. W 1980 roku rozpoczął studia doktoranckie oraz pracę w Zakładzie Neurofizjologii Instytutu Biologii Doświadczalnej PAN, gdzie z kilkuletnią przerwą - spowodowaną nielegalnym pozostaniem w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej (1985-1990) - pracuje do dzisiaj. Przez ten incydent amerykański został zaliczony przez ówczesne władze instytutu do grupy naukowców wyklętych (zdrajca/uciekinier) i skazany na banicję. W trakcie pobytu w USA  zdobywał doświadczenia zawodowe jako pracownik naukowy (research fellow)  w National Institute of Neurological and Commincative Disorders and Stroke (NINCDS), Bethesda (1985-1988),  a następnie jako kierownik Laboratorium Zachowań Motorycznych na Uniwersytecie Stanu Wisconsin (University of Wisconsin – Madison, 1989-1990). 

Po okresie emigracji powraca  do pracy w Instytucie Biologii Doświadczalnej PAN, gdzie pracuje nadal. W latach dziewięćdziesiątych odbył także staże zagraniczne między innymi w Japonii i w  Kanadzie. W tym okresie zdobywał  również doświadczenia zawodowe pracując dodatkowo jako: adiunkt w Instytucie Psychiatrii i Neurologii AM (1991-92), associate researcher w Instytucie Geriatrii Uniwersytetu Sherebrooke w Kanadzie (1997-2000) oraz wykładowca na Wydziale Lekarskim (English Devision) Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.  Od 2000 roku do chwili obecnej pracuje również jako nauczyciel akademicki i pracownik naukowy w Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach, gdzie w latach 2003-2005 pełnił funkcję Prorektora ds. Nauki.

Jego zainteresowania naukowe i badawcze obejmują zagadnienia z wielu obszarów wiedzy - od neurofizjologii poprzez biomechanikę, biocybernetykę aż po inżynierię biomedyczną. W zakresie swoich głównych zainteresowań opublikował ponad 200 anglojęzycznych artykułów i doniesień naukowych w prestiżowych czasopismach o zasięgu międzynarodowym. Jest autorem monografii i podręczników akademickich, w tym podręcznika Biomechanika kliniczna. Najważniejsze  publikacje naukowe prof. Błaszczyka dotyczą zagadnień diagnostyki i patomechanizmów Choroby Parkinsona, diagnostyki niestabilności postawy u osób w starszym wieku oraz diagnostyki i analizy chodu. Znacząca część dorobku naukowego dotyczy również zachowań emocjonalno-motywacyjnych.  Publikacje naukowe są powszechnie uznawane i rozpoznawane na całym świecie, o czym świadczy pokaźna (ponad 1750) liczba  cytowań jego prac oraz znaczący wskaźnik naukometryczny Hirscha (16 według Web of Knowledge lub 21 według bazy Google Scholar).  Profesor Błaszczyk  również autorem 4 wynalazków - opracowań biomedycznej aparatury diagnostycznej, na które uzyskał patenty.   W ramach zainteresowań pozazawodowych zajmuje się również historią sztuki i religii Kościoła Prawosławnego. W tym obszarze działalności naukowej jest autorem dwóch monografii na temat prawosławnych ikon metalowych oraz 4 publikacji w czasopismach specjalistycznych takich jak: Muzealnictwo, Ochrona Zabytków i Zdarzenia Muzealne.

W swojej aktywności zawodowej kładzie główny nacisk na kształcenie nowych kadr naukowych, zarówno na poziomie studiów wyższych jak i na poziomie doktoratów. Dotychczas wypromował 12 doktorów. Ponadto, prowadzi w Kraju badania naukowe na najwyższym poziomie światowym. Zrealizował dotychczas 14 projektów naukowo-badawczych i badawczo-rozwojowych finansowanych przez Komitet Badań Naukowych, Narodowe Centrum Nauki oraz Narodowe Centrum Badań i Rozwoju. Jego deklarowanym priorytetem działań w ramach członkowstwa w Radzie NCBR jest integracja nauki z przemysłem poprzez wspomaganie rzetelnych i wartościowych badań aplikacyjnych.